Poliglutaminian sodu 5 g (kwas poliglutaminowy )

Poliglutaminian sodu (γ-PGA), 5 g to sól sodowa kwasu γ-poliglutaminowego — polimer w postaci białego proszku lub granulatu, rozpuszczalny w wodzie. W wykazie składników kosmetycznych ma przypisane funkcje humektanta oraz kondycjonowania skóry i włosów.

Nazwa INCI: Sodium Polyglutamate | Nr CAS: 28829-38-1 | Nr WE: brak | Nr CosIng: 80001

ℹ️ UWAGA: to polimer silnie higroskopijny — proszku nie wsypuje się do wody i nie miesza energicznie, bo tworzy oblepione grudki z suchym środkiem. Prawidłowa metoda: powoli oprószyć powierzchnię wody i zostawić do samoistnego nawodnienia, ewentualnie wcześniej rozetrzeć z odrobiną gliceryny. Przygotowany roztwór wodny wymaga konserwacji.

Poliglutaminian sodu — czym jest?

Kwas γ-poliglutaminowy (γ-PGA) to homopolimer kwasu glutaminowego. Od białek różni go sposób łączenia jednostek: wiązanie peptydowe tworzy się przez boczną grupę karboksylową (pozycja γ), a nie przez grupę α, jak w białkach i peptydach. Formalnie jest więc polimerem aminokwasu, a nie białkiem — to rozróżnienie ma znaczenie przy komunikowaniu składu.

W kosmetyce stosuje się przede wszystkim sól sodową, bo w porównaniu z formą kwasową jest stabilniejsza i lepiej rozpuszczalna w wodzie. Na etykiecie gotowego kosmetyku figuruje nazwa ze słownika INCI: Sodium Polyglutamate — nie „kwas poliglutaminowy" ani „γ-PGA", choć w obiegu handlowym nazwy te bywają używane zamiennie.

Frakcja wysokocząsteczkowa

Specyfikacja określa masę cząsteczkową jako minimum 700 kDa. γ-PGA bywa oferowany w kilku zakresach masy — od kilkudziesięciu do ponad tysiąca kDa — a od tego zależy zachowanie w recepturze: frakcje wysokocząsteczkowe silniej podnoszą lepkość i po wyschnięciu tworzą na powierzchni cienką powłokę polimerową, dając wrażenie gładkości. Ten surowiec należy do frakcji wysokocząsteczkowych.

Sposób otrzymywania

Kwas poliglutaminowy i jego sole otrzymuje się metodą fermentacji mikrobiologicznej. Dokumentacja przekazana do tej partii nie opisuje procesu, szczepu ani surowców użytych w pożywce.

Główne składniki

Sodium Polyglutamate — minimum 92%

Właściwy składnik surowca. Specyfikacja producenta określa zawartość polimeru na minimum 92,0% i przejrzystość roztworu (transmitancja) na minimum 95%, co ma znaczenie przy formułach przezroczystych: żelach, esencjach i serum.

Wilgoć resztkowa — do 8%

Pozostałą część proszku stanowi woda związana w materiale; specyfikacja ogranicza stratę przy suszeniu do 8,0%. Nie jest to składnik dodany i nie figuruje w deklaracji INCI surowca — warto o tym pamiętać, przeliczając naważkę na zawartość polimeru.

Poliglutaminian sodu — właściwości i działanie surowca w kosmetykach

Funkcje wg wykazu składników

Poliglutaminianowi sodu przypisano w wykazie składników kosmetycznych trzy funkcje: humektant, kondycjonowanie skóry i kondycjonowanie włosów (pozycja CosIng 80001). Wpis w wykazie opisuje funkcję składnika i nie zastępuje dowodów wymaganych dla twierdzeń o działaniu gotowego kosmetyku.

Zachowanie w formule

Rozpuszczony w wodzie daje przezroczysty, lepki roztwór. Przy wyższych stężeniach wyraźnie podnosi lepkość fazy wodnej — przy frakcji powyżej 700 kDa efekt jest odczuwalny już przy ułamkach procenta, dlatego surowiec wpływa na konsystencję i wymaga prób przy przenoszeniu receptury z innego humektanta.

Powłoka po wyschnięciu

Jak każdy polimer hydrofilowy o dużej masie cząsteczkowej, po odparowaniu wody pozostawia na powierzchni cienką, elastyczną powłokę. Odpowiada ona za gładkość w dotyku i za charakterystyczne, lekko napinające wykończenie, znane z żeli i serum na bazie polimerów.

Odczyn

Roztwór 1% ma odczyn w przedziale 5,0–8,0. Górna część zakresu leży powyżej odczynu typowego dla kosmetyków do twarzy, dlatego po dodaniu surowca należy skontrolować pH receptury.

Typowe kategorie produktów

• serum i esencje na bazie fazy wodnej,
• żele nawilżające i maski,
• toniki i mgiełki,
• kremy i emulsje — jako składnik fazy wodnej,
• odżywki i produkty do włosów.

Bywa łączony z kwasem hialuronowym — oba są humektantami i nie wykluczają się w recepturze.

Poliglutaminian sodu — zastosowanie w formułach kosmetycznych DIY

Stężenie: producent nie podaje zalecanego dawkowania w przekazanej dokumentacji. Stężenie robocze ustala się na etapie formulacji, na podstawie prób — punktem wyjścia przy polimerach wysokocząsteczkowych są ułamki procenta w gotowym produkcie.

Przygotowanie roztworu podstawowego — zalecenie ESENT:

• Roztwór roboczy przygotuj w stężeniu kilkuprocentowym (typowo 2–5 g proszku na 95–98 g wody demineralizowanej lub hydrolatu).
• Powoli oprószaj proszek na powierzchnię wody, jak kurz — nie wsypuj całości w jedno miejsce.
• Zostaw do samoistnego nawodnienia, nawet na kilka godzin. Polimer napęcznieje i rozejdzie się sam, bez grudek.
• Dopiero po nawodnieniu wymieszaj delikatnie do jednolitej konsystencji.
• Wariant szybszy: rozetrzyj proszek z niewielką ilością gliceryny na gładką pastę i dopiero wtedy połącz z wodą — gliceryna rozdziela cząstki i zapobiega zbrylaniu.

Częsty błąd: wsypanie proszku do wody i energiczne mieszanie. Powierzchnia grudek nawadnia się natychmiast i tworzy żelową otoczkę wokół suchego środka, którego potem nie da się rozbić mieszaniem.

Konserwacja: proszek nie zawiera układu konserwującego. Roztwór wodny jest środowiskiem sprzyjającym rozwojowi drobnoustrojów i wymaga konserwacji od momentu przygotowania, także wtedy gdy ma być zużyty w ciągu kilku dni. Skuteczność układu konserwującego w gotowej recepturze rozstrzyga test obciążeniowy wg ISO 11930.

Dodawanie do receptury: faza wodna, jako gotowy, nawodniony roztwór. ESENT zaleca wprowadzanie poniżej 40 °C — zalecenie własne, producent nie podaje granicznej temperatury.

Przykłady produktów:

• serum nawilżające do twarzy,
• żel pod krem, maska w żelu,
• tonik i mgiełka,
• odżywka do włosów bez spłukiwania,
• krem lub emulsja z rozbudowaną fazą wodną.

Gotowy kosmetyk wymaga oceny bezpieczeństwa zgodnie z rozporządzeniem (WE) 1223/2009.

Poliglutaminian sodu — bezpieczeństwo stosowania

Surowiec nie jest sklasyfikowany jako stwarzający zagrożenie zgodnie z rozporządzeniem (WE) 1272/2008 — nie ma piktogramu, hasła ostrzegawczego ani zwrotów H. Producent nie badał poszczególnych punktów końcowych; dla każdego z nich podaje, że na podstawie dostępnych danych kryteria klasyfikacji nie są spełnione.

Specyfikacja obejmuje metale ciężkie: ołów do 10 ppm, arsen do 2 ppm, chrom do 5 ppm i rtęć do 1 ppm, a także ogólną liczbę drobnoustrojów do 100 CFU/g i nieobecność termotolerancyjnych bakterii z grupy coli.

Producent nie deklaruje pochodzenia surowców użytych w procesie fermentacji ani statusu GMO, wegańskiego i badań na zwierzętach.

• Przy pracy z proszkiem unikaj wdychania pyłu.
• Przed użyciem wykonaj próbę na małej powierzchni skóry.
• Unikaj kontaktu z oczami.
• Przechowuj z dala od dzieci.
• Tylko do użytku zewnętrznego.

Przechowywanie poliglutaminianu sodu

• Proszek: temperatura pokojowa, miejsce suche i dobrze wentylowane, opakowanie szczelnie zamknięte. Chronić przed bezpośrednim światłem słonecznym.
• Polimer jest higroskopijny — opakowanie zamykać bezpośrednio po pobraniu naważki.
• Przygotowany roztwór: zakonserwowany, w chłodnym miejscu.
• Datę ponownego badania dla dostarczonej partii podaje Certyfikat Analizy.

Dane techniczne – Poliglutaminian sodu (γ-PGA), 5 g

Do tego surowca ESENT dołącza Kartę Techniczną (TDS) oraz Kartę Charakterystyki (SDS/MSDS) — do pobrania w zakładce Bezpieczeństwo. Certyfikat Analizy (CoA) dla partii udostępniamy na żądanie.