Ekstrakt z łodygi Głogu 20 ml

Nazwa INCI: Aqua | Lactobacillus Ferment | Crataegus Oxyacantha Stem Extract
Ekstrakt roślinny – nr CAS: 84603-61-2 / 8057-51-0 | Nr WE: 283-262-0

ℹ️ UWAGA: Surowiec zawiera ferment Lactobacillus, który zabezpiecza go w opakowaniu. Po rozcieńczeniu do stężenia użytkowego ten układ nie zabezpiecza receptury odbiorcy – gotowy kosmetyk wymaga własnego konserwantu. Szczegóły w sekcji o zastosowaniu.

Ekstrakt z głogu – czym jest?

Surowiec powstaje przez ekstrakcję wodną pędów (łodyg) głogu. Otrzymany wyciąg jest rozcieńczony wodą i zabezpieczony fermentem Lactobacillus – w efekcie do butelki trafia płyn, w którym woda stanowi 98,5–99,5%, ferment 1–3%, a właściwy ekstrakt roślinny 0,3–1%. Taka postać jest typowa dla ekstraktów wodnych sprzedawanych jako gotowe do dozowania: surowiec dodaje się w procentach, nie w ułamkach procenta.

Nazwa INCI zachowuje starsze określenie botaniczne Crataegus oxyacantha. W nomenklaturze botanicznej odpowiadają mu głóg dwuszyjkowy (Crataegus laevigata) i głóg jednoszyjkowy (Crataegus monogyna) – ta sama roślina, inna konwencja zapisu.

Czym różni się od innych surowców z głogu

Głóg występuje w ofercie surowcowej w kilku postaciach i łatwo je pomylić:

• ekstrakt z pędów (ten surowiec) – wyciąg wodny z części zdrewniałych, płynny, do fazy wodnej;
• ekstrakt z kwiatów i liści – inny materiał wyjściowy, inny profil składników, często w formie glicerynowej lub proszkowej;
• ekstrakt z owoców – z miąższu, zwykle o ciemniejszej barwie;
• woda kwiatowa (hydrolat) – produkt destylacji, zawiera wyłącznie składniki lotne.

Nazwy handlowe bywają skracane do „ekstrakt z głogu" niezależnie od surowca wyjściowego – przy zakupie warto porównać pełną nazwę INCI.

Ekstrakt z głogu – skład i parametry

Co jest w butelce

• Aqua – 98,5–99,5%, nośnik;
• Lactobacillus Ferment – 1–3%, produkt fermentacji bakterii kwasu mlekowego; w tym surowcu pełni funkcję układu zabezpieczającego;
• Crataegus Oxyacantha Stem Extract – 0,3–1%, wyciąg roślinny.

Sucha pozostałość i czystość

Substancje nielotne (NVM) stanowią minimum 0,4% – to łączna zawartość wszystkiego, co zostaje po odparowaniu wody. Popiół po spopieleniu w 800°C nie przekracza 0,30%, azot oznaczany metodą Kjeldahla mieści się w zakresie 0,01–0,10%, metale ciężkie poniżej 20 ppm (ołów < 10 ppm, arsen < 2 ppm, kadm < 1 ppm).

Specyfikacja producenta obejmuje wygląd, pH, suchą pozostałość, popiół, azot, metale ciężkie i czystość mikrobiologiczną. Nie obejmuje oznaczenia zawartości poszczególnych związków roślinnych, dlatego przy tym surowcu nie podajemy deklarowanych poziomów flawonoidów ani procyjanidyn.

Czystość mikrobiologiczna

• ogólna liczba drobnoustrojów < 100 CFU/g, brak patogenów;
• drożdże i pleśnie < 100 CFU/g;
• bakterie Gram-ujemne – niewykryte (0 CFU/g).

Ekstrakt z głogu – właściwości i działanie surowca w kosmetykach

Postać i praca w recepturze

Płyn o lepkości zbliżonej do wody, całkowicie mieszalny z fazą wodną. Nie natłuszcza i nie zmienia konsystencji formuły – w recepturach typu tonik, mgiełka czy żel wchodzi jako część fazy wodnej, w emulsjach nie wpływa na stabilność układu tłuszczowego. Bursztynowa barwa przy stężeniach z górnej granicy zakresu widocznie zabarwia jasne produkty.

Odczyn

pH surowca wynosi 4,0–6,0. Mieści się w przedziale typowym dla kosmetyków do twarzy, ale przy wyższych dawkach potrafi obniżyć pH gotowej formuły – po dodaniu należy zmierzyć odczyn i w razie potrzeby skorygować.

Funkcje wg słownika CosIng

Ekstraktowi z pędów głogu przypisano w słowniku CosIng funkcję przeciwdrobnoustrojową, fermentowi Lactobacillus – kondycjonującą i przeciwdrobnoustrojową. Wpis w słowniku opisuje funkcję składnika i nie jest dopuszczeniem do roli konserwantu: żaden z tych składników nie figuruje w załączniku V rozporządzenia (WE) 1223/2009, a o skuteczności konserwacji receptury rozstrzyga test obciążeniowy wg ISO 11930.

Wkład wodny

Surowiec składa się niemal wyłącznie z wody, więc nie zastępuje humektantów. Jeśli receptura ma zatrzymywać wilgoć, gliceryna, kwas hialuronowy czy betaina pozostają potrzebne niezależnie od dawki ekstraktu.

Ekstrakt z głogu – zastosowanie w formułach kosmetycznych DIY

Zalecane stężenie: 1,0–10,0%.

Wskazówki formulacyjne

• Faza: wodna. W emulsjach można wprowadzić na etapie fazy wodnej lub – bezpieczniej – na końcu, do formuły schłodzonej poniżej 40°C.
• Temperatura: limit 40°C jest zaleceniem ESENT dla surowców z udziałem fermentu; producent nie podaje granicznej temperatury wprowadzania.
• Wpływ na pH: surowiec jest lekko kwaśny (pH 4,0–6,0). Po dodaniu zmierzyć pH gotowej formuły i skorygować do zakresu właściwego dla danego produktu.
• Bilans konserwacji: ekstrakt wnosi do receptury wodę. Ferment Lactobacillus stanowi 1–3% surowca, więc przy dawkowaniu 1–10% w gotowym produkcie znajdzie się go 0,01–0,3% – o rząd wielkości mniej niż stężenia, w których ferment stosuje się samodzielnie jako składnik zabezpieczający. Recepturę trzeba zakonserwować niezależnie.
• Niezgodności: unikać kontaktu z silnymi utleniaczami.
• Przed użyciem: podczas przechowywania może pojawić się osad – wymieszać przed odmierzeniem.

Przykłady produktów

• toniki i esencje;
• mgiełki do twarzy;
• żele i serum na bazie wodnej;
• emulsje o lekkiej konsystencji;
• odżywki i płukanki do włosów;
• preparaty do mycia twarzy.

Gotowy kosmetyk wymaga oceny bezpieczeństwa zgodnie z rozporządzeniem (WE) 1223/2009.

Ekstrakt z głogu – bezpieczeństwo stosowania

Produkt nie jest klasyfikowany jako stwarzający zagrożenie zgodnie z rozporządzeniem (WE) 1272/2008 (CLP). Nie wymaga piktogramu, hasła ostrzegawczego ani zwrotów H.

• Przed pierwszym użyciem wykonaj próbę na małej powierzchni skóry.
• Głóg należy do rodziny różowatych – osoby uczulone na jabłoń, różę, migdał czy śliwę powinny zachować ostrożność ze względu na możliwą reaktywność krzyżową.
• Unikaj kontaktu z oczami. Po zanieczyszczeniu przemyć dużą ilością wody.
• Przechowuj poza zasięgiem dzieci.
• Wyłącznie do użytku zewnętrznego, jako składnik formuły kosmetycznej.

Przechowywanie ekstraktu z głogu

• Szczelnie zamknięte opakowanie, w suchym miejscu, z dala od bezpośredniego światła słonecznego.
• Temperatura 16–32°C; optymalnie 23–25°C. Nie zamrażać.
• Po transporcie lub przechowywaniu w niskiej temperaturze wygląd surowca może się zmienić. Producent zaleca wtedy delikatnie ogrzać zawartość do 45–50°C i mieszać do odzyskania pierwotnego wyglądu. Dotyczy to samego surowca w opakowaniu, nie etapu wprowadzania do receptury.
• Zalecane materiały opakowaniowe: polipropylen (PP), polietylen wysokiej gęstości (HDPE).
• Trwałość: 12 miesięcy od daty produkcji w oryginalnym, zamkniętym opakowaniu.
• Po otwarciu zużyć w ciągu 6 miesięcy (zalecenie ESENT).

Dane techniczne – Ekstrakt z głogu

Do tego surowca ESENT dołącza Kartę Techniczną (TDS) oraz Kartę Charakterystyki (SDS/MSDS) – do pobrania w zakładce Bezpieczeństwo. Certyfikat Analizy (CoA) dla partii udostępniamy na żądanie.