Francuska GLINKA NIEBIESKO-ZIELONA certyfikowana 100 g.

Glinka niebiesko-zielona to naturalny surowiec mineralny z Francji, złożony z montmorylonitu i illitu. Przeznaczony przede wszystkim do maseczek, a także do kosmetyków myjących, proszkowych i do barwienia mydeł.

Nazwa INCI: Montmorillonite, Illite / Nr CAS: 1318-93-0 / 12173-60-3

ℹ️ UWAGA: to dwa składniki, nie jeden — montmorylonit 55 % ± 3 i illit 45 % ± 3. Obie nazwy INCI trzeba przenieść do wykazu składników gotowego kosmetyku. Odczyn zasadowy, pH 8–9. Proszek pyli — przy odważaniu warto o tym pamiętać.

Glinka niebiesko-zielona — czym jest?

Glinka wydobywana i przetwarzana we Francji. Producent opisuje obróbkę jako wyłącznie mechaniczną i termiczną, bez procesów chemicznych: kruszenie, suszenie w 350 °C przez 20 minut i sortowanie ziaren metodą indukcyjną. Obróbka cieplna obniża przy okazji liczbę drobnoustrojów — producent zaznacza, że nie stosuje napromieniania.

Montmorylonit i illit — co jest w środku

To nie jest glinka jednominerałowa. Producent podaje skład liczbowo: montmorylonit 55 % ± 3 i illit 45 % ± 3, zaznaczając, że w tym składzie mieści się też pewien udział minerałów nieilastych. Montmorylonit należy do smektytów, illit do grupy mik. To dlatego w wykazie składników muszą znaleźć się obie nazwy, a nie sama pierwsza.

Glinka nie zawiera kwarcu

Producent deklaruje to wprost i jest to najważniejsza informacja bezpieczeństwa przy każdym pylistym surowcu mineralnym. Krystaliczna krzemionka to składnik, którego przy glinkach się pilnuje — tutaj jej nie ma.

Główne składniki

Montmorillonite (55 % ± 3)

Minerał ilasty z grupy smektytów, o największym udziale w tej glince.

Illite (45 % ± 3)

Minerał ilasty z grupy mik. W metrykach i opisach glinek bywa pomijany, choć to niemal połowa składu.

Czego producent nie oznacza

Dokumentacja nie zawiera oznaczeń zdolności absorpcyjnej ani pęcznienia — dla tych właściwości nie ma żadnej liczby. Nie ma też oznaczeń pojedynczych pierwiastków poza wymienionymi metalami ciężkimi ani wyników badań toksykologicznych.

Glinka niebiesko-zielona — właściwości i działanie surowca w kosmetykach

Odczyn zasadowy

pH 8–9 to najważniejszy parametr formulacyjny tej glinki. Przy większym udziale podnosi pH całej receptury, więc pH gotowego kosmetyku warto zmierzyć po dodaniu glinki i w razie potrzeby skorygować. Ma to znaczenie zwłaszcza w recepturach z kwasami i ze składnikami wymagającymi odczynu kwaśnego.

Uziarnienie i gęstość

90 % ziaren poniżej 100 µm, całość poniżej 150 µm; Certyfikat Analizy dla partii podaje wymaganie jeszcze węższe. Gęstość nasypowa 0,4–0,6 zależnie od uziarnienia — glinka jest lekka, więc łyżka stołowa waży mniej, niż podpowiada intuicja.

Zachowanie w formule

Nierozpuszczalna w wodzie — tworzy z nią zawiesinę albo pastę, nie roztwór. Wilgotność poniżej 8 %. Produkt jest chemicznie stabilny i obojętny; producent nie wskazuje materiałów niezgodnych.

Czystość

Producent gwarantuje limity metali ciężkich i podaje metodę: ołów poniżej 40 ppm, arsen poniżej 40 ppm, kadm poniżej 0,5 ppm, rtęć poniżej 0,05 ppm, kobalt poniżej 10 ppm, nikiel poniżej 20 ppm. Zaznacza, że śladowe ilości metali występują w glinkach naturalnie i są technicznie nieuniknione. Poziomy dioksyn i PCB określa jako bliskie zeru.

Specyfikacja mikrobiologiczna ma dwie kategorie. Partia dostarczona do ESENT jest w kategorii 1 — ostrzejszej z dwóch: bakterie tlenowe poniżej 100 jtk/g, drożdże i pleśnie poniżej 10 jtk/g, brak Pseudomonas aeruginosa, Staphylococcus aureus, Candida albicans i Escherichia coli.

Glinka niebiesko-zielona — zastosowanie w formułach kosmetycznych DIY

Zalecane stężenie: do 30 %, a w maseczkach do 80 % — to wskazówka ESENT, nie liczba ze specyfikacji producenta. Dokumentacja producenta nie zawiera zalecanego zakresu dawkowania.

Jak rozrabiać maseczkę

Glinkę miesza się z wodą lub hydrolatem do konsystencji pasty. W praktyce ESENT do rozrabiania używamy narzędzi niemetalowych — ceramicznych, szklanych, drewnianych lub plastikowych. To nasz zwyczaj, nie wymóg z dokumentacji producenta.

Konserwacja po rozrobieniu

Sam proszek jest bezwodny, ale wnosi do receptury własną florę mikrobiologiczną w granicach swojej kategorii. Po rozrobieniu z wodą powstaje produkt wodny — albo zużywasz go od razu, albo trzeba go zakonserwować i potwierdzić ochronę badaniem obciążeniowym.

Pylenie przy odważaniu

Producent zaleca ograniczanie pylenia i odpowiednią wentylację, a przy wyraźnym pyleniu — półmaskę FFP3 i okulary ochronne. Proszek dodawaj powoli, bez wsypywania z wysokości. Rozsypaną glinkę odkurz, nie zmiataj i nie zwilżaj: mokra glinka jest śliska.

Przykłady zastosowań:

• maseczki proszkowe do rozrabiania przed użyciem
• kosmetyki myjące i peelingi
• pudry i kosmetyki proszkowe
• barwienie mydeł i kosmetyków

Gotowy kosmetyk wymaga oceny bezpieczeństwa zgodnie z rozporządzeniem (WE) 1223/2009.

Glinka niebiesko-zielona — bezpieczeństwo stosowania

Substancja nie jest sklasyfikowana zgodnie z rozporządzeniem (WE) 1272/2008 — brak piktogramu, hasła ostrzegawczego i zwrotów H. Producent deklaruje brak substancji CMR, brak nanomateriałów i brak substancji alergennych. Produkt jest niepalny, niewybuchowy i nieutleniający.

Producent wskazuje, że nadmierne pylenie może powodować lekkie podrażnienie oczu i dróg oddechowych, i że nie odnotowano skutków opóźnionych.

• Przed użyciem wykonaj próbę na małej powierzchni skóry.
• Unikaj kontaktu z oczami.
• Nie stosuj na uszkodzoną skórę.
• Przechowuj z dala od dzieci.

Przechowywanie glinki

• Szczelnie zamknięte opakowanie — glinka jest higroskopijna i chłonie wilgoć.
• Miejsce suche, dobrze wentylowane i wolne od zanieczyszczeń mikrobiologicznych.
• Opakowanie zamykać także po to, żeby ograniczyć pylenie.
• Daty obowiązywania gwarancji producenta dla danej partii podaje Certyfikat Analizy.

Czego nie deklarujemy

Dokumentacja nie zawiera oznaczeń chłonności, pęcznienia ani żadnych badań na skórze. Nie podajemy w związku z tym opisów wpływu glinki na procesy fizjologiczne skóry — takich twierdzeń dokumentacja nie potwierdza żadnym oznaczeniem.

Nie opisujemy też zastosowań przy zmianach skórnych: to kategoria produktów leczniczych, regulowana odrębnie, a ten surowiec sprzedajemy jako składnik receptury kosmetycznej.

Dane techniczne – Glinka niebiesko-zielona

Do tego surowca ESENT dołącza Kartę Techniczną (TDS) oraz Kartę Charakterystyki (SDS/MSDS) — do pobrania w zakładce Bezpieczeństwo. Certyfikat Analizy (CoA) dla partii udostępniamy na żądanie.