Glukozyd Decylowy 500 ml (Decyl Glucoside))

Glukozyd decylowy (Decyl Glucoside) to rzadki, żółtawy roztwór surfaktantu niejonowego — surowiec myjący do formuł, w których liczy się lejność: płynów micelarnych, żeli do mycia twarzy, szamponów i pianek. Sucha masa 48–52%, reszta to woda. Pochodzenie roślinne wg deklaracji dostawcy. Opakowanie 500 ml.

Nazwa INCI: Decyl Glucoside | Nazwa chemiczna: D-Glucopyranose, oligomers, decyl octyl glycosides | Nr CAS: 68515-73-1 | Nr WE: 500-220-1 | Nr rejestracji REACH: 01-2119488530-36

ℹ️ UWAGA: surowiec jest alkaliczny — pH 11,0–12,0 w roztworze 10% — i sklasyfikowany jako powodujący poważne uszkodzenie oczu. Przy przelewaniu pracuj w okularach ochronnych, a gotową recepturę zakwaszaj. Szczegóły w sekcji o bezpieczeństwie niżej.

Glukozyd decylowy — czym jest?

To alkilopoliglukozyd (APG): łańcuch alkoholu tłuszczowego połączony wiązaniem glikozydowym z glukozą. Część tłuszczowa wiąże brud, część cukrowa daje rozpuszczalność w wodzie — i stąd działanie myjące.

Nazwa chemiczna w dokumentacji brzmi decyl octyl glycosides, czyli mieszanina glikozydów decylowych i oktylowych. Łańcuch jest tu krótszy niż w glukozydzie laurylowym, i to widać w liczbach: lepkość 100–400 cP wobec 2000–4000 mPa·s dla laurylowego. Ten surowiec po prostu się leje, tamten trzeba wyskrobywać z butelki.

Jest niejonowy — nie ma ładunku elektrycznego, więc łączy się z surfaktantami anionowymi i amfoterycznymi bez wytrącania kompleksów. W recepturach myjących pracuje jako część zespołu surfaktantów, rzadko jako jedyny składnik myjący.

Jeżeli wybierasz między naszymi glukozydami: różni je długość łańcucha alkoholowego, a za nią idzie lepkość i rozpuszczalność. Nie są zamiennikami jeden do jednego — po podmianie trzeba przeliczyć recepturę i sprawdzić konsystencję.

Glukozyd decylowy — główne składniki

Sucha masa: 48–52%

Tyle zostaje po odparowaniu wody w 105°C. To wartość ze specyfikacji i to na nią warto patrzeć przy przeliczaniu receptury: 20% tego surowca w formule wnosi mniej więcej 10% suchej masy, a nie 20%. Przepisy z internetu często nie precyzują, czy podane stężenie dotyczy surowca, czy substancji czynnej.

Woda: do 100%

Reszta składu. Surowiec wnosi do receptury sporo wody, co ma znaczenie przy bilansowaniu fazy wodnej i przy doborze konserwantu — sam nie zabezpiecza mikrobiologicznie gotowego produktu.

Deklaracja składu dostawcy w karcie charakterystyki obejmuje wyłącznie glukozyd (≥50 – <55%); wodę dopełniającą do 100% podajemy jako drugi składnik na podstawie postaci produktu.

Glukozyd decylowy — właściwości i działanie surowca w kosmetykach

Rzadka konsystencja

Lepkość 100–400 cP w 25°C to konsystencja zbliżona do syropu klonowego. Odmierza się go i miesza znacznie łatwiej niż gęste glukozydy, ale trzeba pamiętać, że sam nie zbuduje gęstości gotowego produktu — do tego potrzeba osobnego zagęstnika albo zestawu surfaktantów, które zagęszczają się wzajemnie.

Nie jest sklasyfikowany jako drażniący skórę

Badanie podrażnienia skóry metodą OECD 404 dało wynik negatywny, badanie działania uczulającego również. Klasyfikacja obejmuje wyłącznie działanie na oczy — i to jest różnica wobec glukozydu laurylowego, który ma dodatkowo Skin Irrit. 2. Nie zmienia to zasad pracy z surowcem: ochrona oczu obowiązuje.

Charakter niejonowy

Brak ładunku oznacza zgodność z betainami i innymi surfaktantami amfoterycznymi oraz z anionowymi. To standardowy sposób budowania baz myjących: kilka surfaktantów z różnych grup zamiast jednego w wysokim stężeniu.

Biodegradacja

100% w ciągu 28 dni w teście OECD 301/E. Dostawca określa też klasę zagrożenia wody jako 1 — w ograniczonym stopniu szkodliwy dla wody; to samookreślenie, nie wynik urzędowej klasyfikacji.

Specyfikacja dostawcy nie zawiera oznaczeń dotyczących piany ani działania emulgującego czy solubilizującego.

Glukozyd decylowy — zastosowanie w formułach kosmetycznych DIY

Zalecane stężenie: dostawca nie podaje zakresu dawkowania. W recepturach myjących punktem wyjścia jest zwykle 10–15% suchej masy w gotowym produkcie, czyli mniej więcej 20–30% tego surowca; w płynach micelarnych i lekkich żelach — kilka procent. To wskazówka ESENT, nie liczba ze specyfikacji.

Jak z nim pracować:

• Faza wodna, wolne mieszanie. Dodawaj do wody, mieszając powoli. Energiczne mieszanie napowietrza recepturę i dostajesz pianę, która potem długo schodzi.
• Korekta pH jest obowiązkowa. Surowiec jest alkaliczny, a kosmetyk myjący do skóry i włosów formułuje się zwykle przy pH 4,5–5,5. Zakwaszaj kwasem mlekowym lub cytrynowym po połączeniu wszystkich składników i mierz pH gotowej formuły, nie półproduktu.
• Pilnuj progu klasyfikacji na oczy. Dostawca nie podaje specyficznych stężeń granicznych, więc obowiązują ogólne wartości z załącznika I do rozporządzenia CLP: mieszanina zawierająca 3% lub więcej substancji Eye Dam. 1 sama jest klasyfikowana jako Eye Dam. 1, a w przedziale od 1% do 3% — jako Eye Irrit. 2. Przy zawartości ok. 50% w surowcu pierwszemu progowi odpowiada mniej więcej 6% surowca w recepturze. Gotowy kosmetyk nie jest znakowany według CLP (art. 1 ust. 5 rozporządzenia 1272/2008), ale ocena bezpieczeństwa musi ten profil uwzględnić — zwłaszcza w produktach do okolic oczu i w płynach micelarnych.
• Gęstość trzeba zbudować osobno. Sam surowiec jest rzadki. Zagęstnik polimerowy, sól albo mieszanka z innym surfaktantem — decyzja należy do receptury.
• Temperatura. Dostawca nie wskazuje granicznej temperatury wprowadzania. Dopuszcza ogrzanie surowca do 50–60°C, jeśli w opakowaniu dojdzie do rozdzielenia.
• Konserwacja. Surowiec wnosi wodę i nie zabezpiecza receptury — dobierz układ konserwujący osobno i potwierdź go testem obciążeniowym według ISO 11930.
• Niezgodności: silne utleniacze.

Przykłady produktów:

• płyny micelarne i lekkie żele do mycia twarzy
• szampony i odżywki myjące
• żele pod prysznic i płyny do kąpieli
• pianki oczyszczające i produkty w dozownikach spieniających
• płyny do higieny intymnej
• bazy myjące do kosmetyków dla dzieci

Gotowy kosmetyk wymaga oceny bezpieczeństwa zgodnie z rozporządzeniem (WE) 1223/2009.

Glukozyd decylowy — bezpieczeństwo stosowania

Klasyfikacja dotyczy surowca w opakowaniu, czyli materiału o zawartości ponad 50%. Po rozcieńczeniu w recepturze i skorygowaniu pH profil jest inny — ale przy przelewaniu i odważaniu masz do czynienia z materiałem sklasyfikowanym.

Klasyfikacja zgodnie z rozporządzeniem (WE) 1272/2008:

• Eye Dam. 1, H318 — powoduje poważne uszkodzenie oczu

Piktogram GHS05. Hasło ostrzegawcze: NIEBEZPIECZEŃSTWO.

Zwroty wskazujące środki ostrożności: P280 — stosować rękawice ochronne, odzież ochronną i ochronę oczu lub twarzy. P305+P351+P338 — w przypadku dostania się do oczu ostrożnie płukać wodą przez kilka minut, wyjąć soczewki kontaktowe, jeżeli są i można je łatwo usunąć, kontynuować płukanie. P310 — natychmiast skontaktować się z ośrodkiem zatruć lub lekarzem.

Z danych toksykologicznych dostawca podaje: LD50 doustnie u szczura powyżej 2000 mg/kg (OECD 423) i LD50 przez skórę powyżej 2000 mg/kg (OECD 402) — kryteria klasyfikacji nie są spełnione. Badanie podrażnienia skóry (OECD 404) i badanie działania uczulającego dały wyniki negatywne. Działania mutagennego, rakotwórczego ani szkodliwego na rozrodczość nie stwierdzono.

Dla organizmów wodnych: LC50 dla ryb 170 mg/l (96 h), EC50 dla glonów 21,0 mg/l (72 h), EC50 dla rozwielitki powyżej 100 mg/l (48 h). Surowiec nie jest klasyfikowany jako stwarzający zagrożenie dla środowiska wodnego — ale nie wylewaj go do kanalizacji.

• Tylko do użytku zewnętrznego, jako surowiec do produkcji kosmetyków.
• Przechowuj poza zasięgiem dzieci.
• Nie mieszaj z silnymi utleniaczami.

Przechowywanie glukozydu decylowego

• Szczelnie zamknięte opakowanie, suche i wentylowane pomieszczenie.
• Temperatura 0 do +30°C. Chronić przed wilgocią i bezpośrednim działaniem promieni słonecznych.
• Trwałość deklarowana przez producenta: 24 miesiące od daty produkcji w zamkniętym opakowaniu.

ℹ️ Rozdzielenie i zestalenie w chłodzie: producent podaje wprost, że przy przechowywaniu w niskiej temperaturze może dojść do oddzielenia się warstw i zestalenia surowca. Zjawisko jest odwracalne — wystarczy ogrzać opakowanie do 50–60°C i wymieszać do jednolitej konsystencji. To nie jest oznaka zepsucia. Z tego powodu nie warto trzymać butelki w nieogrzewanym pomieszczeniu ani przy oknie zimą.

Dane techniczne — glukozyd decylowy

Do tego surowca ESENT dołącza Kartę Techniczną (TDS) oraz Kartę Charakterystyki (SDS/MSDS) — do pobrania w zakładce Bezpieczeństwo. Certyfikat Analizy (CoA) dla partii udostępniamy na żądanie.