Glukozyd kokosowy z glicerydem oleinowym 500 ml

Glukozyd kokosowy z glicerydem oleinowym (Coco-Glucoside & Glyceryl Oleate) to gotowa mieszanka surfaktantowa: część myjąca połączona z monoglicerydem kwasu oleinowego i zakwaszona kwasem mlekowym. Gęsta, żółta ciecz o pH 3–4 — jedyny z naszych glukozydów, który nie jest alkaliczny. Opakowanie 500 ml.

Nazwa INCI wg dostawcy: Coco-Glucoside, Glyceryl Oleate | Pełny skład obejmuje także Aqua i Lactic Acid — szczegóły w sekcji o składzie

⚠ WAŻNE: kwaśne pH nie oznacza, że surowiec jest łagodny. Mieszanina jest sklasyfikowana jako działająca drażniąco na skórę i powodująca poważne uszkodzenie oczu — mocniej niż czysty glukozyd decylowy. Przy przelewaniu obowiązują okulary ochronne i rękawice. Szczegóły w sekcji o bezpieczeństwie.

Glukozyd kokosowy z glicerydem oleinowym — czym jest?

To nie jeden surfaktant, tylko gotowa mieszanina czterech składników. Dostawca opisuje ją jako połączenie poliglukozydu alkilowego z monoglicerydem kwasu tłuszczowego, z dodatkiem kwasu mlekowego do regulacji pH.

Sam Coco-Glucoside w tej mieszance to w rzeczywistości dwie różne pozycje rejestrowe — frakcja decylowo-oktylowa i frakcja C10-16 — każda po kilkanaście procent. Obie występują pod tą samą nazwą INCI, ale mają odrębne numery CAS i odrębne klasyfikacje. Dla formulatora oznacza to tyle, że profil tej mieszanki nie jest prostym przeniesieniem właściwości pojedynczego glukozydu.

Najważniejsza różnica wobec pozostałych glukozydów w ofercie: ten surowiec ma pH 3–4, a nie 11–12. Zawiera około 4,5% kwasu mlekowego, który zakwasza całość. W praktyce znaczy to, że dodany do receptury obniża jej pH zamiast podnosić — odwrotnie niż glukozyd laurylowy i decylowy.

Uwaga na deklarację INCI: dostawca podaje ją jako dwuskładnikową (Coco-Glucoside, Glyceryl Oleate), pomijając wodę i kwas mlekowy, które w składzie są. Do wykazu składników na etykiecie gotowego kosmetyku trzeba wziąć pełny skład, nie skróconą deklarację.

Glukozyd kokosowy z glicerydem oleinowym — główne składniki

Coco-Glucoside: 30–40%

Część myjąca. Niejonowy alkilopoliglukozyd, w tej mieszaninie obecny jako dwie frakcje po ≥15 – <20% każda.

Glyceryl Oleate: ok. 20–25%

Monogliceryd kwasu oleinowego. Dostawca klasyfikuje go jako składnik niestwarzający zagrożenia i nie podaje dla niego żadnych parametrów funkcjonalnych. To najbardziej olejowy element mieszanki i to on odpowiada za jej gęstość.

Aqua: 32–35%

Zawartość wody oznaczana metodą Karla Fischera — jeden z parametrów certyfikowanych na CoA.

Lactic Acid: ok. 4,5%

Regulator pH. Warto wiedzieć, że sam kwas mlekowy jest sklasyfikowany jako Skin Corr. 1C — powodujący poważne oparzenia skóry — i w stężeniu 3–5% współdecyduje o klasyfikacji całej mieszaniny.

Glukozyd kokosowy z glicerydem oleinowym — właściwości i działanie surowca w kosmetykach

Kwaśny odczyn

pH 3–4 mierzone w roztworze 5%. To wygodne, gdy budujesz recepturę myjącą docelowo w okolicach pH 5 — nie musisz kompensować alkaliczności surowca. Przy łączeniu z glukozydem laurylowym lub decylowym oba efekty częściowo się znoszą, ale i tak trzeba zmierzyć pH gotowej formuły.

Gęstość

Lepkość 2500–6000 mPa·s w 20°C. To gęściej niż glukozyd laurylowy i kilkanaście razy gęściej niż decylowy. Wylewa się powoli.

Biodegradacja

Dostawca podaje dane osobno dla każdego składnika: frakcja decylowo-oktylowa 100% w 28 dni (OECD 301/E), frakcja C10-16 88% (OECD 301/D), kwas mlekowy 75,5% (OECD 301/B). Wszystkie spełniają kryterium łatwej biodegradacji.

Czego dokumentacja nie zawiera

Dostawca nie deklaruje ani parametrów piany, ani działania nawilżającego, kondycjonującego czy zagęszczającego. Nie ma też badań wpływu na utratę wody przez naskórek. Jeśli szukasz surowca o udokumentowanym działaniu pielęgnacyjnym, ta dokumentacja go nie potwierdza.

Glukozyd kokosowy z glicerydem oleinowym — zastosowanie w formułach kosmetycznych DIY

Zalecane stężenie: dostawca nie podaje zakresu dawkowania. W recepturach myjących mieszanki tego typu wprowadza się zwykle jako uzupełnienie głównego surfaktantu, w kilku do kilkunastu procent — to wskazówka ESENT, nie liczba ze specyfikacji.

Jak z nim pracować:

• Faza wodna. Mieszać powoli. Surowiec jest gęsty, więc daj mu czas na rozprowadzenie.
• Kierunek korekty pH jest odwrotny. Ten surowiec zakwasza recepturę. Jeśli formuła wychodzi zbyt kwaśna, korygujesz ją w górę — dostawca nie wskazuje jednak preferowanego środka do alkalizacji.
• Pilnuj progów klasyfikacji. Frakcja C10-16 ma przypisane specyficzne stężenia graniczne, a kwas mlekowy własną klasyfikację. Przy wyższych dodatkach receptura może przejąć klasyfikację na oczy. Gotowy kosmetyk nie jest znakowany według CLP (art. 1 ust. 5 rozporządzenia 1272/2008), ale ocena bezpieczeństwa musi to uwzględnić — zwłaszcza w produktach do okolic oczu.
• Konserwacja. Surowiec wnosi około jednej trzeciej wody i nie zabezpiecza receptury. Kwaśne pH sprzyja skuteczności wielu konserwantów, ale nie zastępuje układu konserwującego. Potwierdź go testem obciążeniowym według ISO 11930.
• Niezgodności: silne utleniacze.

Przykłady produktów:

• żele pod prysznic i płyny do kąpieli
• szampony
• płyny micelarne i płyny do mycia twarzy
• pianki oczyszczające
• mydła w płynie

Gotowy kosmetyk wymaga oceny bezpieczeństwa zgodnie z rozporządzeniem (WE) 1223/2009.

Glukozyd kokosowy z glicerydem oleinowym — bezpieczeństwo stosowania

Klasyfikacja dotyczy surowca w opakowaniu. Po rozcieńczeniu w recepturze profil jest inny, ale przy przelewaniu i odważaniu masz do czynienia z materiałem sklasyfikowanym.

Klasyfikacja zgodnie z rozporządzeniem (WE) 1272/2008:

• Skin Irrit. 2, H315 — działa drażniąco na skórę
• Eye Dam. 1, H318 — powoduje poważne uszkodzenie oczu

Piktogram GHS05. Hasło ostrzegawcze: NIEBEZPIECZEŃSTWO.

Zwroty wskazujące środki ostrożności: P264 — umyć ręce dokładnie po użyciu. P280 — stosować rękawice ochronne, odzież ochronną i ochronę oczu lub twarzy. P305+P351+P338 — w przypadku dostania się do oczu ostrożnie płukać wodą przez kilka minut, wyjąć soczewki kontaktowe, jeżeli są i można je łatwo usunąć, kontynuować płukanie. P310 — natychmiast skontaktować się z ośrodkiem zatruć lub lekarzem. P332+P313 — w przypadku wystąpienia podrażnienia skóry zasięgnąć porady lekarza. P362+P364 — zdjąć zanieczyszczoną odzież i wyprać ją przed ponownym użyciem.

Badania przytaczane przez dostawcę: test podrażnienia skóry na królikach dał wynik pozytywny, test na oczach (OECD 405) również, test działania uczulającego (OECD 406, świnka morska) — negatywny. Toksyczność ostra: dla składników LD50 doustnie powyżej 2000 do powyżej 5000 mg/kg, przez skórę powyżej 2000 mg/kg.

Dla organizmów wodnych dane podano osobno dla każdego składnika; najniższa wartość to LC50 5,9 mg/l dla ryb przy frakcji C10-16. Mieszanina jako całość nie jest klasyfikowana jako stwarzająca zagrożenie dla środowiska — mimo to nie wylewaj jej do kanalizacji.

• Tylko do użytku zewnętrznego, jako surowiec do produkcji kosmetyków.
• Przechowuj poza zasięgiem dzieci.
• Nie mieszaj z silnymi utleniaczami.

Przechowywanie

• Szczelnie zamknięte opakowanie, suche i wentylowane pomieszczenie.
• Temperatura poniżej +30°C. Chronić przed bezpośrednim słońcem i przed mrozem.
• Trwałość deklarowana przez producenta: 24 miesiące od daty produkcji w zamkniętym opakowaniu.

ℹ️ Mróz jest tu realnym problemem. Temperatura krzepnięcia wynosi około 2°C — to znacznie wyżej niż przy pozostałych glukozydach. Producent ostrzega, że w niskiej temperaturze surowiec zestala się, i podaje sposób na to: ogrzać do 50–60°C i wymieszać do jednolitej konsystencji. Zjawisko jest odwracalne, ale butelka zostawiona zimą w nieogrzewanym pomieszczeniu albo odebrana z paczkomatu w mrozie przyjedzie zestalona.

Dane techniczne

Do tego surowca ESENT dołącza Kartę Techniczną (TDS) oraz Kartę Charakterystyki (SDS/MSDS) — do pobrania w zakładce Bezpieczeństwo. Certyfikat Analizy (CoA) dla partii udostępniamy na żądanie.