Hydrolat z melisy lekarskiej, 100 ml

Hydrolat z melisy lekarskiej to destylat wodny z Melissa officinalis, otrzymywany z parą wodną z całej rośliny z upraw ekologicznych we Francji. Surowiec jest konserwowany i ma kwaśne pH.

Nazwa INCI: Melissa Officinalis Flower/Leaf/Stem Water, Aqua, Citric Acid, Sodium Benzoate, Potassium Sorbate / Nr CAS składnika głównego: 84082-61-1 / EINECS: 282-007-0

ℹ️ UWAGA: Ciecz bezbarwna do żółtej, pH 3,4–4,0. Delikatny, charakterystyczny zapach. Hydrolat zawiera własne konserwanty, ale nie zabezpiecza gotowej receptury — ta potrzebuje własnego układu konserwującego.

Hydrolat z melisy — czym jest?

Powstaje przez destylację z parą wodną całej rośliny melisy lekarskiej. Producent konserwuje destylat benzoesanem sodu i sorbinianem potasu, a pH ustala kwasem cytrynowym.

Destylat to 90–99% produktu. Każdy ze składników pomocniczych — woda, kwas cytrynowy, benzoesan sodu, sorbinian potasu — to 0,1–1%. Dokładniejszych udziałów dokumentacja nie podaje.

Surowiec jest certyfikowany przez ECOCERT Greenlife według standardu Ecocert dla kosmetyków naturalnych i ekologicznych. Numeru certyfikatu dokumentacja nie podaje.

Hydrolat a olejek eteryczny i ekstrakt z melisy — czego tu nie ma

Z melisy powstają trzy różne surowce: olejek eteryczny, ekstrakt i hydrolat. Mają różny skład. Cytral i cytronelal to składniki frakcji lotnej, opisywane przy olejku. Dokumentacja tego hydrolatu nie oznacza żadnego z nich ani nie podaje profilu składników lotnych.

Kwas rozmarynowy jest związkiem nielotnym. Przechodzi do ekstraktów i naparów, ale nie do destylatu, bo nie odparowuje z parą wodną. Dlatego nie wymieniamy go jako składnika hydrolatu.

Brak profilu lotnych ma skutek praktyczny: nie da się przeliczyć progów deklarowania alergenów zapachowych z załącznika III. Tę ocenę wykonuje osoba odpowiedzialna za gotowy kosmetyk.

Hydrolat z melisy — właściwości i działanie surowca w kosmetykach

Funkcja w recepturze

Wykaz CosIng przypisuje składnikowi Melissa Officinalis Flower/Leaf/Stem Water jedną funkcję: kondycjonowanie skóry. Nie nakłada na niego żadnych ograniczeń i nie odsyła do opinii Komitetu Naukowego ds. Bezpieczeństwa Konsumentów.

pH 3,4–4,0 — najważniejszy parametr formulacyjny

Kwaśne pH działa w dwie strony. Obniża pH receptury, do której hydrolat trafia, więc przy wysokim udziale sprawdź pH gotowego kosmetyku i w razie potrzeby je skoryguj. Jednocześnie utrzymuje własny układ konserwujący surowca w zakresie, w którym ten układ działa.

Skuteczność konserwacji zależy od pH

Kwas benzoesowy i sorbowy działają w formie niezdysocjowanej, której udział spada, gdy pH rośnie. Przeliczenie ESENT ze stałych pKa (benzoesowy 4,20, sorbowy 4,76):

Rozcieńczenie hydrolatu osłabia jego układ konserwujący podwójnie: obniża stężenie konserwantów i podnosi pH. Powyżej pH około 5,5 sorbinian potasu praktycznie przestaje chronić recepturę.

Benzoesan sodu i sorbinian potasu to dopuszczone konserwanty z załącznika V. Limity odnoszą się do sumy w gotowym produkcie. Jeżeli receptura zawiera inny surowiec z tymi samymi konserwantami, udziały trzeba zsumować.

Czystość mikrobiologiczna

Producent podaje specyfikację: bakterie tlenowe oraz drożdże i pleśnie do 100 jtk/ml, enterobakterie nieobecne. Metale ciężkie oznacza co dziesiątą partię, z limitem 10 ppm.

Czego nie deklarujemy

Dokumentacja producenta — certyfikat analizy ze specyfikacją i karta charakterystyki — nie zawiera ani jednego twierdzenia o działaniu tego surowca na skórę i żadnych badań skuteczności. Nie powtarzamy więc opisów procesów fizjologicznych ani twierdzeń o wpływie na jednostki chorobowe skóry. Takie twierdzenia przenoszą produkt do kategorii produktu leczniczego.

Hydrolat z melisy — zastosowanie w formułach kosmetycznych DIY

Zalecane stężenie: 10–100% fazy wodnej.

Dokumentacja producenta nie zawiera zakresu dawkowania ani temperatury dodawania. Powyższy zakres i poniższe wskazówki to praktyka ESENT, nie liczby ze specyfikacji.

Dodawaj do receptury poniżej 40 °C. Producent zaleca wymieszanie zawartości opakowania przed użyciem.

Receptura poglądowa toniku: 95 g hydrolatu, 3 g gliceryny, 2 g konserwanta dobranego do pH gotowego produktu. Własne konserwanty surowca nie wystarczą do zabezpieczenia gotowego kosmetyku.

Przykłady produktów:

• toniki i mgiełki do twarzy
• faza wodna emulsji
• żele i serum wodne
• rozrabianie maseczek z glinek
• preparaty do skóry głowy

Gotowy kosmetyk wymaga oceny bezpieczeństwa zgodnie z rozporządzeniem (WE) 1223/2009.

Hydrolat z melisy — bezpieczeństwo stosowania

Mieszanina nie jest sklasyfikowana jako stwarzająca zagrożenie zgodnie z rozporządzeniem (WE) 1272/2008. Nie ma piktogramu, hasła ostrzegawczego ani zwrotów H.

Trzy składniki pomocnicze mają własne klasyfikacje: kwas cytrynowy działa drażniąco na oczy i może powodować podrażnienie dróg oddechowych, a sorbinian potasu i benzoesan sodu działają drażniąco na oczy. Każdy występuje w udziale do 1%, wobec progu 10%, dlatego mieszanina pozostaje niesklasyfikowana.

• Przed użyciem wykonaj próbę na małej powierzchni skóry.
• Unikaj kontaktu z oczami.
• Wymieszaj zawartość opakowania przed użyciem.
• Przechowuj z dala od dzieci.

Przechowywanie hydrolatu z melisy

• W oryginalnym, szczelnie zamkniętym opakowaniu, z dala od bezpośredniego światła słonecznego.
• W temperaturze 15–25 °C (zalecenie producenta). Unikaj skrajnie wysokich i niskich temperatur; nie zamrażaj.
• Po otwarciu przechowuj w lodówce — to wskazówka ESENT, nie zalecenie producenta.
• Producent podaje okres przydatności 24 miesiące w nieotwartym opakowaniu. Termin dla danej partii podaje Certyfikat Analizy.
• Przelewaj tylko tyle, ile zużyjesz. Każde otwarcie i rozcieńczenie obniża skuteczność konserwacji.

Dane techniczne – Hydrolat z melisy lekarskiej

Do tego surowca ESENT dołącza Kartę Techniczną (TDS) oraz Kartę Charakterystyki (SDS/MSDS) — do pobrania w zakładce Bezpieczeństwo. Certyfikat Analizy (CoA) dla partii udostępniamy na żądanie.